Wat is er mis met ons huidige voedselsysteem vandaag?

Elke nacht gaat 1 op de 7 mensen met honger naar bed – dat zijn bijna 1 miljard mensen wereldwijd. Het wrange is dat dit niet komt door een tekort aan voedselproductie, maar door een fundamenteel gebrek in de manier waarop ons voedselsysteem is ingericht. Terwijl we in het westen kampen met overvloed en verspilling, worstelen kleinschalige boeren in ontwikkelingslanden om het hoofd boven water te houden. In deze blog onderzoeken we de kritieke factoren die bijdragen aan deze wereldwijde crisis.

Klimaatverandering en de stijgende voedselprijzen

Een van de grootste bedreigingen voor ons voedselsysteem is de grilligheid van het klimaat. Extreme hitte, aanhoudende droogte en onvoorspelbare moessonregens vernietigen oogsten op grote schaal. Wanneer de productie van basisvoedsel zoals tarwe of rijst keldert, schieten de prijzen op de wereldmarkt omhoog. De verwachting is dat de gemiddelde prijs van basisvoedsel tegen 2030 meer dan verdubbeld zal zijn, wat vooral de armste bevolkingsgroepen hard zal raken.

“Honger is geen onvermijdelijkheid, maar een gevolg van politieke keuzes en een gebroken systeem dat we samen kunnen herstellen.” – Oxfam Novib

De schokkende realiteit van voedselverspilling

Voedselverspilling is een mondiaal probleem, maar de oorzaken verschillen per regio. In de geïndustrialiseerde wereld gooien wij als consumenten en retailers ongeveer een derde van al het geproduceerde voedsel weg. In ontwikkelingslanden gaat een vergelijkbaar percentage verloren, maar daar gebeurt dit al tijdens of vlak na de oogst door een gebrek aan goede opslag, koeling en transportmogelijkheden.

• Ontwikkelingslanden: 33% verlies door gebrekkige infrastructuur en opslagfaciliteiten.
• Geïndustrialiseerde wereld: 33% verspilling door consumentengedrag en strenge kwaliteitseisen van supermarkten.

Ongelijkheid en het belang van kleinschalige boeren

Hoewel 80% van de mensen die honger lijden direct betrokken is bij de voedselproductie, ontvangen zij vaak de minste steun. Er is een daling van meer dan 50% in overheidssteun aan kleinschalige producenten te zien. Bovendien is 60% van de mensen met honger vrouw. Als vrouwen gelijke toegang zouden krijgen tot middelen zoals zaden, gereedschap en transport, zouden 100 tot 150 miljoen extra mensen genoeg te eten kunnen hebben.

Hoe we het systeem kunnen veranderen

Verandering is mogelijk als we de juiste prioriteiten stellen:

• Investeren in kleinschalige boeren en duurzame landbouwtechnieken.
• Aanpakken van klimaatverandering om oogstzekerheid te vergroten.
• Drastisch verminderen van voedselverspilling in de gehele keten.
• Zorgen voor gelijke rechten en middelen voor vrouwelijke landbouwers.

Door deze structurele problemen aan te pakken, kunnen we bouwen aan een rechtvaardiger systeem waarin niemand meer met een lege maag naar bed hoeft te gaan.